*فـــــاصـــــلـــــه*

حالا که غصه می باره

از تو چشمای من و تو

حالا که شادی فقط هست

توی خوابای من و تو

با کدوم صدا ‚ کدوم عشق

از کدوم خوبی بخونیم؟

حالا که قاصدک عشق

بی نشون و بی دیاره

چرا باز بلبل عاشق

عشقو تو دلا بکاره؟

آخه از کدوم ترانه

از کدوم خوبی تو دنیا

از کدوم جادوی عشقو

از چه خوابی از چه رویا

***

دیگه چشممو به دنیا

به همه خوبی و زشتی

هر چی که مونده یا میره

بستمش با چشم پُشتی

دیگه از خوبی و پاکی

به خدا چیزی نمونده

که چشام و دل و قلبم

کارو به آخر رسونده

J@v@D

*من و تو*

ترا در اوج می بینم

و من در انتهای بی کسی هایم

ترا می بینم و آرام می گیرم

***

تو آن موج خروشانی

که بر دریای این دنیا

نمی آرمی و جوشنده و غران

جهان ها زیر پا داری

و جان ها می ستانی و

هنوز آن بحر زیبایی

***

تو در دل من دلداده یک قصه طلایی رنگ زیبا ساختی

که گه جانم شود ویرانه آن قصه طلایی هست پا بر جا

و گه قلبم ز دست روزگار نامرادی ها هزاران و هزاران تکه گردد

تو آن عشق جهان افروز هستی که در هر تکه جانی تازه میابی

***

وجودت با تمام نا تمامی در وجودم رخنه کرده

و عشقت در دلم یک ریشه ی مستحکم و نافانی است

که با هر بار دیدنت جان تازه میگیرد

و مستحکم تر از دیروز بر جایش ماندگار است

***

تو آن عشقی که پایانی ندارد

و بی تو جان من جانی ندارد

J@v@D

*سه حرف آشنا*

اولش نام تو بود

و سر آغاز حیات

مایه جانم شدی

چون کمی بالغ شدم

***

دیر وقتی نگذشت

فکر و ذکرم همه تو

بعد از آن کارم شدی

هر کجا و هر زمان

***

این سه حرف آشنا

یک "الف" بر خود گرفت

بعد از آن ‚حذف "الف"

"میم" و "واو" آمد به کار

***

عشق و عاشق ‚ بعد از

"میم" و "واو" ــی هم رسید

معشوق آمد بر جهان

تا پس از آن چه شود

J@v@D

*سهم من از این دنیا*

سهم من از این دنیا

یه وجب خاک اسیری

یه نفس اکسیدن ناب

که ازش تو جون بگیری

سهم من از این دنیا

یه نگاه عاشقونه

دو تا چشم منتظر که هر روز

واسه دیدنم بخونه

سهم من از این دنیا

یه دیوار سنگی و سخت

که بمونه حسرت تو

روی دیوار دل بخت

سهم من از این دنیا

فقط از خوبی تو بودی

که واســـه بودن و مونـــــدن

همش از خوبی می خوندی

سهم من از این دنیا

حالا یه قاب سکسته

یه قاب سیاه و تاریک

که دل منو سخت بسته

بیا قفلشو تو باز کن

که فقط تو شا کلیدی

ببر از دل غصه ها رو

که به عشق تو رسیدی

J@v@D

*دیار غربت*

بیا از دیار غربت

واسه دیدار دوباره

بشکنیم فاصله ها رو

تا که غصه ها نباره

بیا با تموم احساس

شعر عشقو یاد بگیریم

آسمون بی کسی مون

بشه باز پر از ستاره

بیا از دیار غربت

به دیار هم صدائی

مثل یه مرغ مهاجر

پر بگیریم ما دوباره

چی میشه جاده تردید

دیگه تو رامون نباشه

اگه دستمو بگیری

دیگه هیچ غمی ندارم

میدونم تو قطحی عشق

می بارن ابرای پاره

اگه آسمون دلها

باشه پر ز ستاره

ظلمت و قطحی احساس

کارشون فقط فراره

اگه سبزی مث امید

اگه آبی مث احساس

اگه سرخی مث لبخند

دلامون بهارو داره

اگه عشق آسمونو

تو افق سرخابی دیدی

بدون‚ لبخند همیشه

عشقو تو دلا می کاره

J@v@D

*مادر*

مـــیان دفتر هستی

ترا در سینه ام دارم

برای عشق و زیبائی

توئی معنای افکارم

مقدس چون دل عاشق

فریبائی ‚ وفاداری

صبور مهربانی تو

زلالی و صفا داری

توئی مادر وجود من

تمام هست و بود من

دلم از عشق تو جاری

تو یعنی آسمان بودن

قسم بر لاله عاشق

قسم بر عشق بیدارم

که تا جان در بدن دارم

ترا من دوست می دارم

J@v@D

 *بی سرو پـــا*

بی ادعا

بی سرو پا

می گرده توی کوچه ها

خیابونا

بی اعتنا به آدما

توی دلش ملالی نیست

توی فکرش خیالی نیست

برای غصه خوردن هم

تو عمرش هیچ مجالی نیست

دلش جدا

از عادتا

از حسرت و

حسادتا

گاهی میشه بی اعتنا

به هر چیز و همه جا

گاهی پر ادعا ترین

آدم توی این زمین

*هر چی که هست بی سر و پاست*

بی سرو پا

میگرده توی کوچه ها

اول آخرش همین

روز و شبش شده همین

تو کوچه ها ‚خیابونا

بی اعتنا به آدما

با یه دلی که هست جدا

از عادتا ‚ حسادتا

می گرده توی کوچه ها

بـــی ســــرو پــــــــا ‚ بـــی ســــرو پــــــــا

J@v@D